_1779094827.jpg)
Μια ιστορική συνεργασία για την ΕΑΓΜΕ με το Μουσείο του Λούβρου. Συγκεκριμένα η Ελληνική Αρχή Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών συμμετείχε στο διεθνές ερευνητικό έργο PILINA, συμβάλλοντας στη διερεύνηση της προέλευσης και σύστασης των ορυκτών χρωστικών από περίπου 260 αρχαιολογικά πήλινα ειδώλια από τις συλλογές του Μουσείου του Λούβρου, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και των Αρχαιολογικών Μουσείων Θηβών και Κορίνθου.
Στο πλαίσιο του εν λόγω έργου πραγματοποιήθηκε η εκπόνηση της μνημειώδους δίτομης έκδοσης με τίτλο “La sculpture aux mains des peintres. Terres cuites polychromes de la Grèce antique”, υπό τη επιμέλεια των Dr. Brigitte Bourgeois (C2RMF) και Dr. Violaine Jeammet (Μουσείο Λούβρου) για την πολυχρωμία των πήλινων ειδωλίων ως βασικό πεδίο κατανόησης της αρχαίας ζωγραφικής. Σε ειδικό κεφάλαιο της έκδοσης, οι ερευνητές της ΕΑΓΜΕ Μ. Φίτρος, Β. Σκληρός και Κ. Λασκαρίδης ανέδειξαν τον ρόλο των υπεργενετικών ορυκτών από τα ιστορικά μεταλλεία του Λαυρίου, τεκμηριώνοντας την χρήση αυτών ως πρώτων υλών για την παραγωγή χρωστικών κατά την Κλασική και Ελληνιστική περίοδο.
Η τελική ημερίδα του έργου και η παρουσίαση της έκδοσης πραγματοποιήθηκε στη Γαλλική Σχολή Αθηνών (Ecole française d’Athènes) όπου συγκέντρωσε τους βασικούς ερευνητικούς φορείς του έργου, μεταξύ των οποίων το Μουσείο του Λούβρου, το C2RMF, EfA, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ-ΚΕΡΑ), Εργαστήριο Αρχαιολογίας του Μπορντό, και το Κέντρο Ερευνών Αρχαιότητας της Ακαδημίας Αθηνών, παρουσιάζοντας τα σημαντικότερα αποτελέσματα της πολυετούς αυτής διεθνούς διεπιστημονικής συνεργασίας.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν εκ μέρους της ΕΑΓΜΕ οι Κ. Λασκαρίδης και Μ. Φίτρος, υπογραμμίζοντας τη συνεχή παρουσία του φορέα σε διεθνείς ερευνητικές πρωτοβουλίες. Η συμβολή της ΕΑΓΜΕ επιβεβαιώνει τη διαχρονική της παράδοση και τον ενεργό ρόλο της στη διεπιστημονική μελέτη της αρχαιολογικής έρευνας στην Ελλάδα, ενισχύοντας τον διάλογο μεταξύ γεωεπιστημών, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης, αναδεικνύοντας την Λαυρεωτική όχι μόνο ως σπουδαίο μεταλλευτικό κέντρο αργύρου, αλλά και ως μία εκ των κύριων πηγών των χρωστικών στην αρχαιότητα.